https://www.facebook.com/artemissky.blogspot?ref_type=bookmark

ΑΡΤΕΜΙΣ

ΑΡΤΕΜΙΣ
Ήταν θεά του κυνηγιού,”πότνια θηρών” κατά τον Όμηρο,θεά των αγριμιών και της Σελήνης.

ΕΛΛΑΣ - HELLAS

'' Επιόντος άρα θανάτου επί τον άνθρωπον, το μεν θνητόν, ως έοικεν, αυτού αποθνήσκει, το δ' αθάνατον, σώον και αδιάφθορον, οίχεται απιόν. `Οταν επέρχεται ο θάνατος στον άνθρωπο, το μεν θνητό μέρος αυτού, καθώς φαίνεται, πεθαίνει, το δε αθάνατο, η ψυχή, σηκώνεται και φεύγει σώο και άφθαρτο '' ΠΛΑΤΩΝΑ

ΕΛΛΑΣ - HELLAS .

ΕΛΛΑΣ - HELLAS .
ΑΝΟΙΚΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2018

Επίφυση Εγκεφάλου το όπλο των ανθρώπων ενεργοποιείται


Η επίφυση είναι το μέρος του εγκεφάλου που ενδυναμώνει αυτό που είναι γνωστό ως η "έκτη αίσθηση" και άλλες παραφυσικές ικανότητες. Είναι επίσης το κέντρο της αίσθησης της ευτυχίας. Η επίφυση είναι σε αδράνεια στο μέσο άτομο. Μια αδρανής επίφυση είναι ισοδύναμη με έναν αποκομμένο νωτιαίο μυελό, όπου το μυαλό δεν μπορεί να στείλει μηνύματα ή να κινήσει μέλη του σώματος πέρα από τη περιοχή που έχει αποκοπεί. Η μόνη διαφορά είναι ότι η επίφυση επηρεάζει τη ψυχή.

Με το πέρασμα των αιώνων, εξαιτίας των σχετικών "θρησκειών", η ανθρωπότητα έχει παρακμάσει εξελικτικά και πνευματικά. Αυτός είναι ο λόγος που η ανθρωπότητα στο σύνολό της είναι πνευματικά ανίσχυρη. Ο στόχος των θρησκειών πάντα ήταν να κρατήσουν την ανθρωπότητα σε άγνοια και χωρίς δύναμη. Κάθε φορά που μια θρησκεία καταλάμβανε τον έλεγχο μιας περιοχής, τα αρχαία έγγραφα απομακρυνόντουσαν ή καταστρέφονταν. Οι θρησκείες τότε αντικαθιστούσαν τη γνώση που είχαν αφαιρέσει, με ψέματα και με ψευδείς ιστορίες. Αυτός είναι ο λόγος που η ανθρώπινη φυλή είναι στο σημείο που βρίσκεται σήμερα πνευματικά. Κατάπτωση, αρρώστια, μαρασμός, ανικανότητα και άγνοια είναι τα αποτελέσματα της απώλειας αυτής της γνώσης. Το μέσο άτομο χρησιμοποιεί μόνο το 5-10% της ισχύς του μυαλού του. Αυτό είναι ανάλογο με ένα μέλος του σώματος που έχει ακινητοποιηθεί σε γύψο και είναι άκαμπτο και μαραμένο, αλλά σε ακόμα χειρότερη κατάσταση. Η ανθρωπότητα έχει στερηθεί πρόσβαση στις πνευματικές δυνάμεις μέσω της έλλειψης χρήσης τους από γενιά σε γενιά και τις έχει χάσει σχεδόν όλες.

Για να ενεργοποιήσετε την επίφυση, διαλογισμοί ισχύος θα πρέπει να γίνονται συχνά. Απαιτείται χρόνος για να ενδυναμωθεί αυτός ο αδένας για να ενεργοποιηθεί και να χρησιμοποιηθεί.
Η επίφυση δουλεύει σε συνδυασμό με την υπόφυση. Και οι δύο αδένες ενεργοποιούνται μέσω του διαλογισμού ανοίγματος του τσάκρα της κορώνας.

Η επίφυση και η υπόφυση προσαρμόζουν και χαμηλώνουν τη συχνότητα των βιοηλεκτρικών ροών. Είναι μετασχηματιστές πνευματικής ενέργειας. Η πνευματική ενέργεια εισέρχεται από τα υψηλότερα τσάκρα και κατεβαίνει μέσω του τσάκρα της κορώνας όπου φτάνει στην επίφυση του εγκεφάλου. Καθώς μπαίνει στον εγκέφαλο, ο ρυθμός της δόνησης μειώνεται. Μια ενεργοποιημένη επίφυση λειτουργεί ως μετασχηματιστής που χαμηλώνει τον ρυθμός της ενέργειας σε μια χαμηλότερη συχνότητα. Η ενέργεια μπαίνει και κινείται από την περιοχή του υποθαλάμου του εγκεφάλου προς την υπόφυση. Η υπόφυση μετασχηματίζει την ενέργεια σε μια ακόμα χαμηλότερη συχνότητα ώστε να μπορεί να απορροφηθεί και να διαβαστεί από τον εγκέφαλο.
Η ανθρωπότητα στο σύνολό της λειτουργεί σε μια χαμηλή συχνότητα. Ο διαλογισμός ισχύος και η στρέψη των τσάκρα μας επιταχύνει αυτή τη δόνηση σε υψηλότερα επίπεδα όπου είμαστε πνευματικά ανοιχτοί και έχουμε αντίληψη. Μια υψηλότερη δόνηση μας προστατεύει επίσης από ασθένειες και αρνητικές ενέργειες.

Το μεσολόβιο λειτουργεί για να ανταλλάσει πληροφορίες ανάμεσα στα δυο ημισφαίρια του εγκεφάλου. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν χρησιμοποιούν τη δεξιά πλευρά του εγκεφάλου, καθώς ζούμε σε έναν κόσμο που βασίζεται στο αριστερό ημισφαίριο. Ο διαλογισμός κενού σιωπά την αριστερή μεριά, της σκέψης και της λογικής, και μας ανοίγει τη δεξιά πλευρά, που είναι η διαισθητική/πνευματική πλευρά.

Το φως είναι απαραίτητο για τη ψυχή. Τόσο πολύ αρνητικότητα έχει συσχετιστεί με το φως λόγω της κατάχρησης των θρησκειών της δεξιάς ατραπούς και τη κίνηση της νέας εποχής. Το φώς συνδέεται με την αστραπή που συμβολίζει τη δημιουργία και είναι ένα αρχαίο σύμβολο. Μπορούμε να ταξιδέψουμε στο φως και να χρησιμοποιήσουμε το φως για τους δικούς μας σκοπούς...

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2018

«Υπέρ της ελευθερίας αγωνιστέον». Δημοσθένη >>



Επιβάλλεται να αγωνιζόμαστε για την ελευθερία. Η ρήση αυτή εκπληκτικό σπίθισμα, σοφό πόρισμα, κρυστάλλωμα σε δόγμα τον ιδεωδέστερο κανόνα της ζωής. Ελευθερία, εξαγνιστική φλόγα, ολυμπιακό αγώνισμα, είναι το δικαίωμα του ανθρώπου να εκφράζεται, δρα υπεύθυνα, χωρίς εξωτερικό καταναγκασμό, μακριά από κάθε μορφής βίας, τρομοκρατίας, εμφύλια πάθη, σκληρής πραγματικότητας.
Η καταξίωσή του, το ανεκτίμητο αγαθό, βασική αρχή της δημοκρατίας που αναγνωρίζονται τα δικαιώματα, οι υποχρεώσεις, με γνώμονα πάντα τα καλώς εννοούμενα συμφέροντα, χωρίς καμιά κατάχρηση.
Οι αρχαίοι Έλληνες από τα πρώτα τους σκιρτήματα είχαν επισημάνει την ανάγκη ύπαρξης της ελευθερίας του λόγου στην Εκκλησία του Δήμου, στη βουλή, στα δικαστήρια, ήταν απεριόριστη, αποτελούσε για την αθηναϊκή δημοκρατία σήμα κατατεθέν.
Έτσι στην ευρύτερη διανοητικά Αθήνα περπάτησαν φιλόσοφοι του μεγέθους του Σωκράτη, Πλάτωνα, Αριστοτέλη, τραγικοί του ύψους του Αισχύλου, Σοφοκλή, Ευριπίδη, αρχιτέκτονες με τη ματιά του Ικτίνου, Καλλικράτη. Το έργο τους πάντα, ζωντανό, μεταδίδουν μηνύματα σ’ όλες τις εποχές, γιατί ομοιογενή, ομοιόμορφα θέματα διαχρονικά βρίσκονται στο κέντρο της επικαιρότητας. Στην ελευθερία, χαρά της ζωής, η αρχαιοελληνική κοινωνία αναζητά την ποικιλία, εξέλιξη, νεωτερισμό (νεωτερίζω=στασιάζω).
Η ελευθερία χρήζει καθημερινής φιλότιμης προσπάθειας, ανάγεται στις καθημερινές εκδηλώσεις, οι σύγχρονοι Έλληνες ενεργά δουλεύουν για την εδραίωσή της, σε μια εποχή ευνοϊκή για τη συνεργασία και εκπονούνται από πολυπληθείς δημιουργικές ομάδες σπουδαία πράγματα.
Η ελευθερία έννοια πρισματική αφήνει ανοιχτά τα περιθώρια στη διάπλαση όλων των μορφών, ειδών της. Η εσωτερική ελευθερία είναι η ωραιότερη μορφή ελευθερίας, αληθινή Λυδία λίθος της ζωής.
Εξαιρετικό προσόν της είναι η υποταγή στον ορθό λόγο. Κατά τον Πλάτωνα το καθαρό λογιστικό κατέχει τη θέση του ηνίοχου, ενώ τη θέση των αλόγων κατέχουν το θυμοειδές (ανδρεία), επιθυμητικό (επιθυμίες). Με το νου, το πολυτιμότερο των αγαθών, ο άνθρωπος είναι το δυνατότερο ον της φύσης, και διακρίνεται απ’ το φυσικό κόσμο κατά το ότι έχει εσωτερική ζωή.
Η εσωτερική ελευθερία μετουσιώνει σε φως ελαττώματα, αδυναμίες, εξασφαλίζει τη χαλιναγώγηση άλογων επιθυμιών, αποφεύγει κινδύνους, βοηθάει να παραμείνει κάποιος άνθρωπος, στεργιώνει την κοινωνική προκοπή και ο εσωτερικός πολιτισμός της καρδιάς γεννιέται από την ελευθερία, υπόθεση ύψιστης σημασίας.
Θεμελιακός ο ρόλος της για την κοινωνία, είναι αδύνατο να υπάρξει, όταν υποτάσσεται στο στρόβιλο των παθών, οι εσώψυχοι κίνδυνοι δεν είναι ήσσονος σημασίας. Στο πρόσωπο του Ηρακλή φαίνεται η σύνθεση ηθικής και σωματικής ρώμης.
Η ελευθερία δίνει τη δυνατότητα στην υπεύθυνη σκέψη, για έρευνα, αντικειμενική γνώση, έμφυτη του ανθρώπου ανάγκη, βάση της επιστήμης, φορέας της πολιτιστικής προόδου. Η επιστήμη εγκαλλώπισμα του βίου, σε περίοδο ελευθερίας διαμορφώνει, υψώνει, πλουτίζει τον ηθικό κόσμο, οδηγεί στην απαλλαγή από τον υπερβολικό φόβο, παραμυθία στις συμφορές, και αντιμετωπίζονται στωικά τα αναπάντεχα ή τα αναμενόμενα του βίου.
Η εύρεση της αλήθειας (α+λανθάνω, αλάθητο) εξασφαλίζει έναν εγώ υπεύθυνο και κάτω από το φως της, τίποτε το σκοτεινό, μυστηριώδες δεν υπάρχει, καίριος αντίπαλός της κάθε αρνητικό φαινόμενο.
Πάντα ο τηλαυγής καθοδηγητής δείχνει αν είναι οδηγός ή οδηγούμενος, όρθιος ή ορθούμενος, παλεύει για να καταλύσει τις ανελεύθερες συνθήκες. Χωρίς την ελευθερία, ή άκρως γοητευτική έρευνα για γνώση, γίνεται όργανο καταπίεσης, η αλήθεια διαστρέφεται σε απάτη, η αρετή (αραρίσκω, αρέσκω) καταντά ασελγής υποκρισία και η λογική πάει για ύπνο.
Ο Προμηθέας έκλεψε από τον Ήφαιστο και την Αθηνά τη σοφία των τεχνών, τη φωτιά και τα έκανε δώρα στον άνθρωπο. Η ψυχική εξύψωση, η πνευματική άνθηση, πλάι στην υλική ευημερία θα δώσουν την έννοια του σωστού ανθρώπου.
Άλλη μορφή ελευθερίας το οικονομικό οικοδόμημα. «Οικονομία θυγάτηρ εστί της Προνοίας, αδερφή της Εγκρατείας και μήτηρ της Ελευθερίας», Ξενοφώντειος λόγος.
Ύστατος σκοπός του ανθρώπου η πραγματική ευδαιμονία η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό απ’ την οικονομία, αναπτύσσεται στην ελευθερία, και η ορθή αξιολόγησή της έχει πρωταρχική, πρώτιστη σημασία, βάση της υλικής ανεξαρτησίας, προσφέρει ψυχαγωγία, άνετη υγιεινή διαβίωση, ανεμπόδιστα ικανοποιούνται οι προσδοκώμενες υγιείς επιθυμίες.
Η μηχανή παράγει πολλαπλές ποσότητες προϊόντων, μειώνει τον κόπο, βοηθά στις ανακαλύψεις, απολυτρώνει θριαμβευτικά από δυσμενείς προοπτικές, εμπνέει ανυποχώρητη αισιοδοξία (αίσιος + δόξα), ελπιδοφόρο αντίκρισμα της ζωής, σπουδαία ψυχική δύναμη, η αναβάθμιση της ζωής γίνεται με την παραγωγικότητα, συστηματική εργασία, που εξασφαλίζονται με σταθερή ελευθερία. Όταν στην ελευθερία, ηθική αρχή, αναπτύσσεται η τεχνολογία, έχει καταστεί αυτονόητο μέρος της ζωής μας, δίνει τεράστια ώθηση στη βιομηχανία, απ’ την οποία αυξάνεται ο πλούτος, γίνεται κοινωνική ισορροπία.
Η καλή χρήση υλικών αγαθών εξανθρωπίζει, η αξία τους βρίσκεται στην προσφορά τους, κάνουν ευτυχισμένο τον άνθρωπο, διαφορετικά, η καθάρια, ευαίσθητη συνείδηση αφυπνίζει τις Ερινύες της ψυχής και τον κάνουν δυστυχισμένο, γιατί δεν έχει την ηρεμία του. Επιβάλλεται πάντα η θαυμάσια των αρχαίων αρχή: «Μέτρω χρω».
Εθνική ελευθερία είναι ο χώρος ο ανεξάρτητος, απαραβίαστος, από κάθε ξενική επιβολή στον οποίο πραγματοποιείται, είναι συνυφασμένη με την ελεύθερη ατομική ανεξαρτησία της βούλησης, έλλειψη κάθε εξωτερικής επέμβασης, το μέγιστο των δικαιωμάτων, είναι ότι το οξυγόνο για τον οργανισμό. Η έννοια της ελευθερίας, βασικό στοιχείο του ελληνισμού, πρωταρχικό γνώρισμά του. Η ελληνική επανάσταση του 1821, έκρηξη αρετής, υπήρξε αναγκαιότητα εθνική και ανθρώπινη.
Όταν κάνουμε ό,τι προάγει εμάς και το γενικό καλό, είμαστε ελεύθεροι, καθώς και οι ενάρετοι, οι αδέκαστοι. Ελεύθερος ήταν αυτός που αγωνίστηκε να κρατήσει τη δυσαπόχτητη ελευθερία του και πήρε το φοβερό δυνάστη κατά πόδι. Ύψιστο αγαθό συνοδεύεται με την ευτυχία και η ευτυχία δε νοείται χωρίς ελευθερία και ελευθερία δεν εξασφαλίζεται χωρίς την ευψυχία.
Ελευθερία, βάση της φυλής, υπάρχει απ’ τη στιγμή που υπάρχει ορθοπραξία. Μάθαιναν τα ελληνόπουλα μιαν επαναστατικότητα και φθάνουν στην επανάσταση και αγωνίζονται τον καλό αγώνα της ελευθερίας. Η δύναμη των γραμμάτων ιδίως πριν την επανάσταση, ήταν δύναμη ευεργετική, λαμπρό έρεισμα, γέμισε τις αγαθές ψυχές όλων και καταθέτουν τη ζωή τους ενέχυρο της ελευθερίας, δεινά υποσκελισμένης, εκμηδενισμένης.
Η παιδεία στην πλατύτερη έννοια είναι: Άνθρωπος ελεύθερος. Τη Γαλανόλευκη στη σημερινή της μορφή καθιέρωσε η Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, 1822, οι εννέα ισομεγέθεις οριζόντιες και εναλλασσόμενες λευκές και κυανές λωρίδες, αντιστοιχούν στις συλλαβές της φράσης:
«Ελευθερία ή θάνατος».
Η προγονική φυλετική δόξα εξίσωσε τον Έλληνα του 1821 με τους ανυπέρβλητους αγωνιστές των κλασικών, (480-323 π.Χ.) κυρίως, χρόνων, κεφάλια ξαναμμένα από ενθουσιασμό (ένθεος-ένθους, ενθουσιάζω).
Ο δρόμος του χρέους επιβάλλει θυσίες, διαφορετικά τα δυσοίωνα μηνύματα θα μεστώσουν και τα μάτια θα θρηνούν τους ζωντανούς. Η εθνική συνείδηση ατσαλώθηκε μέσα στον αγώνα και είχε πάνω απ’ όλα την πάναγνη ελευθερία. Η τρισένδοξη επανάσταση αυτοφυές δημιούργημα όλων των «ραγιάδων» με το μυριόστομο ψυχωμένο λόγο το ζεύγμα «Ελευθερία ή Θάνατος», κοντά στις αναγνωρισμένες αστραφτερές φυσιογνωμίες της Επανάστασης, είναι οι ανώνυμοι, όχι όμως λιγότερο άξιοι, πνίγονταν από την επιθυμία να αγωνιστούν.
Το θάμβος της ψυχής τους αντήχησε σαν κεραυνός, χύθηκε σαν σίφουνας, υψώθηκε σαν κύμα θεριεμένο για να σαρώσει του απεχθούς τυράννου την απαίσια κυριαρχία, μέσα στην καταπίεση διατηρείται ανέπαφη η αξιοπρέπεια.
«Σα μια βροχή, είπε ο Κολοκοτρώνης, έπεσε σ’ όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας, όλοι εσυμφωνήσαμεν εις αυτόν τον σκοπόν και εκάμαμεν την επανάστασιν». Η Ελλάδα μεγαλουργεί όταν οι Έλληνες είναι ενωμένοι. Για το θαύμα αυτό ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός (1669-1820) έχει αναμφίβολο ενδιαφέρον.
Συμβάλλει στην εθνική αφύπνιση του υπόδουλου ελληνισμού, δεν αναπήδησε ξαφνικά, όπως η πάνοπλη Αθηνά απ’ το κεφάλι του Δία, αλλά ήταν προϊόν μακράς, κοπιώδους χρονικής διάρκειας. Η παράδοση της φυλής κοχλάζει μέσα τους και τους παρορμά προς τη θυσία.
Το ελληνικό πνεύμα δεν έσβησε στο σκοτάδι της δουλείας 400 χρόνων, συνέχισε αναρριπιζόμενο να φλογίζει τις καρδιές όλων, να τροφοδοτεί την ιδέα της παλιγγενεσίας. Δουλεία μαύρη νύχτα, σύννεφο της γης που σκοτεινιάζει τον ήλιο. Μακρόχρονη η προσμονή, η ημέρα της ανάστασης αργούσε: «Άργειε να’ ρθει εκείνη η ημέρα κι ήταν όλα σιωπηλά, γιατί τα’ σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά».
Ο εθνικός ύμνος γράφτηκε το 1823 στη Ζάκυνθο και τυπώθηκε το 1825 στο Μεσολόγγι. Άληκτοι οι αγώνες του Έλληνα για να αιωνοποιήσει τη ζωή του, αφότου απελευθερώθηκε από την ειρκτή της άγνοιας, θεωρεί τη ζωή ως πρώτη αξία, μεγάλο αγωνιστικό στίβο για την εκπλήρωση της τελείωσής του.
Οι δοξασμένοι Έλληνες του 1821 έδιναν τη μάχη για τη λυτρώτρια δύναμη, την πολύτιμη ελευθερία. Στους πολέμους νικά η καρδιά, χωρίς ψυχικό σθένος η σωματική δύναμη είναι χωρίς ουσία κέλυφος, χωρίς να παραγνωρίζεται η αξία του σώματος.
Έχοντας μέσα τους τη φλόγα της θυσίας, το δένδρο της ελευθερίας πότισαν με αίμα, αποδεσμεύτηκαν του εφήμερου και εισήλθαν στην αθανασία, κοσμούν το πάνθεον της εθνικής ιστορίας, σταθμός πρόσφορος για αναλογισμό του έργου τους.
Στην αρχαιότητα υπήρχε σεβασμός στους νεκρούς, όταν τους ενταφίαζαν σταματούσαν οι εχθροπραξίες, γινόταν ανακωχή ανάμεσα στους εμπόλεμους.
Η ευψυχία τους έκανε ένσαρκο όραμα την ελευθερία, που ξεπήδησε απ’ τα ιερά κόκαλα των Ελλήνων, σαφέστατα προσφωνεί «ανδρειωμένη» ο εθνικός μας ποιητής, Δ. Σολωμός, κηρύττει περισπούδαστα, μαστορεμένα, λιτά, την ελευθερία, συνεχτικό στοιχείο της ζωής των Ελλήνων.
Όλοι οι μεγάλοι ποιητές είναι εθνικοί ποιητές. Η κατάχρησή της σε δουλεία οδηγεί, το επισημαίνει με θαυμάσιο σε διατύπωση λόγο ο Πλάτωνας: «Η άγαν ελευθερία ουκ εις άλλο  τι ή εις άγαν δουλείαν μεταβάλλει και ιδιώτην και πόλιν».
Το φυτό της ελευθερίας είναι λεπτοφυές και δεν επιδέχεται αδέξιο άγγιγμα, να καλλιεργηθεί με στοργή, λεπτότητα, περισσή φροντίδα για να ανθοφορήσει πλούσια στις καρδιές και να καρποφορήσει, περνά από τη γέφυρα της πειθαρχίας που σημαίνει άσκηση σε ευγενείς έξεις, ικανότητα αυτοκυριαρχίας.
Ο σπόρος, αν εγκαταλειφθεί στην τύχη του, δεν πρόκειται να βλαστήσει, ριζοβολήσει. Ο ιδανικός δάσκαλος θα ξεδιψάσει την εξαίρετη ελληνική πνευματική γη από καλούς σπόρους που σπείρονται και θα καρπίσουν. Ο άνθρωπος αυτοδημιουργείται και αυτοκατασκτρέφεται, οικοδομεί και κρημνίζει, δημιουργεί και καταστρέφει, ομονοεί και διχονοεί.
Το παλαιγενές (πάλαι +γενέσθαι), διηνεκές της φυλής μας πιστεύει ότι η ελευθερία, η ζωή είναι ανεπανάληπτα, αγέραστα αγαθά και δεν επιτρέπεται να αφανιστούν. Τη δύναμη του λαού μας καθορίζει η φλόγα της ψυχής, τα στήθη των παλληκαριών γεμίζουν ευφροσύνη, ικανοποίηση, ακόμα σίδερα λιώνουν. Όσοι μάχονται και σκοτώνονται, είναι νεκροί πιο ζωντανοί από τους ζωντανούς, χάνονται μόνο σαν υλικές υπάρξεις.
Ο Έλληνας που προχωράει προς τη θυσία, βαδίζει προς τη ζωή, χωρίς να είναι σωβινιστής, τιμά κάθε γη και πατρίδα, αλλά θερμός πατριώτης. Μερικές φορές πέφτει, αναγεννιέται σαν το συμβολικό Φοίνικα και μάλιστα πιο ακμαίος κάθε φορά, από την τέφρα του, χωρίς τον κίνδυνο της οξείδωσης του χρόνου. Ισχυρή η έννοια της εθνικής ταυτότητας.
Πετυχημένο εθνικό σύμβολο έχει προκαθοριστεί από τη Μοίρα πάντα να προχωρεί, να διδάσκει θαρραλέα την οικουμένη πως ο άνθρωπος, περιούσιο ον, να σέβεται τις υψηλές παγκόσμιες αρχές με την αυτοπροαίρετη, αταλάντευτη εμμονή σ’ αυτές.
Τα κάλλη, θέλγητρα της γης, τα αρώματα, ωραία χρώματα, η φιλόξενη καταγάλανη γύρω μας θάλασσα, στο σημείο επαφής τριών ηπείρων, ο ενάλιος πλούτος, το γλυκό ηλιόλουστο κλίμα με τις χρυσαφένιες αντανακλάσεις του ήλιου στην επιφάνεια της θάλασσας, ο αισθητικός αυτός παράδεισος, η γεωγραφική τοποθεσία της χώρας μας, αποτελούν τις Σειρήνες και είχαν κατά καιρούς κλωσσήσει στο κεφάλι τους οι διάφοροι καταχτητές σχέδιο να την πατήσουν.
Ο μιαιφόνος (μιαίνω+φένω) Άρης δεν ξορκίστηκε από τη γη. Η ελευθερία σε εκτεταμένες περιοχές της γης καταδυναστεύεται, βρίσκεται υπό διωγμό. Υπενθυμίζουμε τον ευρωπαϊκό εμφύλιο πόλεμο, 1917-1945, είχε μετατραπεί σε φάντασμα της καθημερινότητας και οι λαοί ήταν καταδικασμένοι να υποστούν ανήμποροι την περιδίνηση της ύπαρξής τους.
Ο πόλεμος, αγριότητα, εκκολαπτήριο συμφορών, καταξοδεύει τα έσοδα της ειρήνης, αληθινή παραφροσύνη.
Επενδύουν σε ανέμους και θερίζουν θύελλες. Έμφυτη η αποτίναξη κάθε μορφή δουλείας, όπως παρατηρούμε και από την εποχή του Σπάρτακου μέχρι σήμερα τους αγώνες των δούλων κατά του αυθέντη.
Ο Θρακιώτης Σπάρτακος (71 π.Χ.), αρχηγός μεγάλης εξέγερσης, επανάστασης των δούλων στη Ρώμη κατά της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, των πλούσιων, καταπνίγεται με τις μυριόμβες (μύριος+βους) θυμάτων να πλημμυρίσουν οι δρόμοι της Ρώμης από το αίμα των δούλων, σταυρώνονται 6.000.
Οι υπερήρωες του 1821 με την παλλαϊκή ομοψυχία, την «ισχύς εν τη ενώσει» καταφρόνησαν την ανυπόφορη τυραννία για να κατισχύσει το γλυκό μήνυμα της ελευθερίας, δόξασαν με τα ολοκαυτώματά τους την πατρίδα.
Ωραίος ο θάνατος, όταν με αυτόν καταφάσκεται το υψηλό νόημα, το περιεχόμενο της αληθινής ζωής, το «ευ ζην», διαφορετικά ο άνθρωπος γίνεται λιποτάκτης των υψηλών αρχών. Αν από φιλοζωία αποδεχόταν ζωή επονείδιστη, τότε θα υπήρχε παρωδία ζωής, εξάλλου η ζωή είναι μια παροδική ρυτίδα της θάλασσας.
Η νηφάλια μελέτη της ελληνικής ιστορίας προξενεί μεγάλη κοινή ωφέλεια. Υπενθυμίζουμε μόνο την ιστορία ενός από τους πιο σπουδαίους μήνες της φυλής, το Σεπτέμβρη, τα Σεπτεμβριανά. Σεπτέμβρη του 490 και 480 π.Χ. οι Έλληνες νίκησαν τους εχθρούς στο Μαραθώνα και στη Σαλαμίνα και έσωσαν τη Δύση από τη δουλεία.
Το Σεπτέμβρη του 1814 ίδρυσαν τη Φιλική Εταιρεία, ο πρώτος σπόρος της ελευθερίας που οδήγησε στο 1821 στην εθνική ανεξαρτησία. Πάντα χρειαζόμαστε μια σύγχρονη Φιλική Εταιρεία με μέλη τα εξαιρετικής ποιότητας, λαμπρά μυαλά που ζουν στη χώρα μας και Έλληνες του εξωτερικού, για μια δουλειά διαφωτισμού. Στις 23 Σεπτέμβρη του 1821, έγινε η άλωση, απελευθέρωση της Τριπολιτσάς.
Η ιστορία του Σεπτέμβρη ακούραστη, προτρέπει για εθνική ομοψυχία. Το Σεπτέμβρη του 1843 οι Έλληνες επέβαλαν το Σύνταγμα, δηλαδή τις πολιτικές ελευθερίες. Αλλά το Σεπτέμβρη του 1922 η εθνική διχοστασία οδήγησε στη Μικρασιατική Καταστροφή (1919-1922).
Οι Έλληνες με την απέραντη αγάπη στην ελευθερία, ιδέα της τέλειας ζωής, άσκησαν στο έπακρο την προγονική αυτήν εύκλεια, έδωσαν χτύπημα στην ψευδώνυμη, μισελεύθερη, Ιερή Συμμαχία, με τις ανθρωπολέθριες αντιλήψεις, ανέτρεψαν τις πολυθρύλητες αρχές της, αντιδραστικές δυνάμεις της ταπεινωμένης Ευρώπης, αειθαλούς, ένδοξης ηπείρου, πολλοί λαοί ένιωσαν ελπίδα, πολλά, πολλοί χρωστούν στους τόσο λίγους.
Ακοίμητοι φρουροί ανάμεσα στις χιλιετίες συνεχίζουν ακατάβλητοι το ιστορικό οδοιπορικό τους. Η Ελλάδα η χώρα της μακρότερης πολιτιστικής εποποιίας του ανθρώπου, προσέφερε πολλά στον πανανθρώπινο πολιτισμό.
Οι εθνικές παραδόσεις είναι το αθάνατο λουλούδι της χώρας μας. Η μεγάλη εποποιία του 1821 έβγαλε απ’ τα σπλάχνα της τα κλέφτικα και δημοτικά τραγούδια, γιατί ο λαός ξέρει να εχτιμά τους ηρωικούς αγώνες οι οποίοι εκφράζουν την περιφρόνηση προς το θάνατο, αρκετά απ’ αυτά είναι απ’ τα ωραιότερα που έχει ποτέ πλέξει η ελληνική συνείδηση.
Ο ελληνικός λαός λούζεται τα νάματα της ιδέας της πατρίδας και μέσα στα τρίσβαθα του σπαραγμού, πόνου, κόπου, μαρτυρίου, μάχεται για την κατάχτηση της ελευθερίας, γι’ αυτό καλό είναι να ρίχνει κανείς τις ρίζες του πάνω σ’ αυτά τα χνάρια. Απ’ τις παραδόσεις εμπνέεται ο Όμηρος, οι τρεις μεγάλοι τραγικοί της αρχαιότητας, στην παράδοση του δημοτικού τραγουδιού βρίσκουν τις πηγές τους οι πνευματικοί άνθρωποι. Εξασφαλίζουν την ιδιομορφία του λαού, είναι η αναπνοή του, ο καθένας οφείλει να αναβαπτίζεται σ’ αυτές.
Οι υπέρ της ελευθερίας αγώνες εδραιώνουν την κοινή συνείδηση ενός λαού, και ο ηρωικός θάνατος αποτελεί έμπρακτη συμβουλή, ωραίο μάθημα προς τους ζωντανούς, διαιωνίζει τις μεγάλες αξίες, το φιλότιμο οδήγησε σε αυτοθυσίες, ολοκαυτώματα.
Το θέμα μεγάλο και ως εκ τούτου η φρόνηση υπαγορεύει σεμνή αντιμετώπισή του, δε θα επιβαρύνουμε άλλο το συνοπτικό αυτό άρθρο, κοντολογίς, περισσεύουν πολλά για άλλο άρθρο. Όλα τα προαναφερθέντα είναι στοιχεία ικανά να μας πείσουν ότι η φιλόστοργη πατρίδα κι ελευθερία, έχουν σχέση αδιάσπαστη μεταξύ τους. Το Έθνος σύσσωμο, πρωταθλητής της ελευθερίας παρουσιάζει πολυκύμαντη, οδυσσειακή ιστορική διαδρομή χιλιετηρίδων που σημάδεψε με ανεξίτηλα χρώματα μια πορεία άφθιτου, αστείρευτες δυνάμεις, ψυχικού μεγαλείου, εθνικής ανάτασης, ηρωισμού, αυταπάρνησης, φιλοπατρίας, αδιάκοπης δράσης σε όλα τα επίπεδα. Η ελληνική φυλή, σώτειρα της υφηλίου, ήρθε για να πλαστουργήσει, φωτίσει, εξημερώσει, παραδειγματίσει, όλα αποτελούν τους καθοδηγητικούς φάρους, εμπνέουν τις ερχόμενες γενιές. Η ιστορία, ο αδέκαστος ελλανοδίκης, περιβάλλει με το φωτοστέφανο, στολίζει με αθάνατες περγαμηνές τους γίγαντες μαχητές του 1821. Ο Αχιλλέας, ο Οδυσσέας αντιπροσωπεύουν τον Έλληνα. Για το υπέροχο ελληνικό φρόνημα οι λαοί αποκαλύπτονται, προφέρουν με ευλάβεια το όνομά του.
Οι Ευρωπαίοι, και όχι μόνο, σπουδάζουν τα έργα των αρχαίων Ελλήνων, οι αετοί της ανθρώπινης διάνοιας έχουν μια καταγωγή και είναι ελληνική. Αφού η σύγχρονη Ελλάδα διατηρεί το βαρύ ιστορικό πολιτιστικό παρελθόν της, τεράστια ευθύνη απορρέει από την κληρονομιά αυτή, να συνεχίσουμε αδιάσπαστοι, για την κοινή καλυτέρευση της ζωής.
Η παρακαταθήκη του πνευματικού ελληνισμού προς το νεότερο ελληνισμό να τα αναγάγει σε μήτρες νεωτερικότητας.
Οι Έλληνες ορθώνουν αναχώματα αξιών, απ’ το υστέρημά τους δίνουν και βεβαιώνονται, έτσι, ότι δεν υστερούν. Η χώρα μας αλτρουίστρια, λάμπει άπειρα χρόνια και θα λάμπει για χιλιετίες. Απίστευτη έκρηξη, η πραγματοποίηση του οποίου αποτελεί καθήκον.
Η αιώνια Ελλάδα, πνευματική μάννα των λαών, προμαχώνας, προπύργιο της ελευθερίας, πρωθιερέας στη στήριξη αδύναμων συμπολιτών, εντυπωσιάζει το μήνυμα αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες, θάλλει η ευαισθησία, οι άνθρωποί της, θετικά πρότυπα, προσφέρουν χαρούμενη νότα δροσιάς στη σκυθρωπή κοινωνική ατμόσφαιρα, τους ανήκει το Νόμπελ ανθρωπιάς, ειρήνης, έδωσαν μαθήματα ζωής παγκόσμια. Και εμείς είχαμε πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής, της Κύπρου, του Πόντου.
Είναι ανεπίτρεπτο, θλιβερό, να αποζούμε απ’ τους κόπους, τόκους των προγόνων μας, η χαρά βρίσκεται στον αγώνα. Το πλούσιο, μεγαλοπρεπές, απαράμιλλο παρελθόν μας, η λαμπρή, πολύτιμη παράδοση είναι το ιερό νάμα μέσα στο οποίο αναβαπτίζεται σε κρίσιμες στιγμές η εθνική μας ψυχή.
Ο Θησέας στις «Ικέτιδες» του Ευριπίδη, γενναιόδωρος προς τους καταστρεμμένους, για τη στάση, συμπεριφορά του, επαινείται και η πόλη του για τα επιτεύγματά της. Υπάρχουν γνώμες που κρατούν αμείωτο το κύρος τους μέσα στους αιώνες. Μιας τέτοιας βαρύτητας αξίωμα, υπέροχης αποφθεγματικής ρήσης είναι ο τίτλος του θέματος. Σε καμιά χώρα το παρελθόν δεν είναι τόσο παρόν όσο στη δική μας.         
Γράφει ο Μανόλης Ζουμπάς


Πηγή : «Υπέρ της ελευθερίας αγωνιστέον». Δημοσθένη | Η ΡΟΔΙΑΚΗ http://www.rodiaki.gr/article/334192/yper-ths-eleytherias-agwnisteon-dhmosthenh#ixzz5AEBuhFsj 
Follow us: @irodiaki on Twitter | efimeridarodiaki on Facebook

Τρίτη, 27 Φεβρουαρίου 2018

Αυτοί ήταν οι όρκοι που έδιναν οι Αρχαίοι Έλληνες πολεμιστές πριν την μάχη (vid)



Οι Αρχαίοι Έλληνες πολεμιστές πριν απο κάθε μάχη έδιναν όρκο πίστης για την αγαπημένη πατρίδα.  

Οι Αθηναίοι Έφήβοι καθέ φορά πριν επιτεθούν έλεγαν  «Δε θα ντροπιάσω τα όπλα μου, ούτε θα εγκαταλείψω τoν συμπολεμιστή μου όπου κι εάν ταχθώ να πολεμήσω, θα υπερασπίζω τα ιερά και  και τα όσια, και μόνος και με πολλούς, και την πατρίδα δεν θε παραδώσω μικρότερη, αλλά μεγαλύτερη και μαχητικότερη ἀπ᾿ όση θα μου παραδοθεί...»
Δείτε το βίντεο με  όλους τους όρκους των Αρχαίων Ελλήνων

http://www.newsbomb.gr

Σάββατο, 10 Φεβρουαρίου 2018

Έλληνας: Η λέξη που απαγορεύονταν 1500 χρόνια με ποινή θανάτου!


 

Η μεγαλύτερη καταστροφή του ελληνισμού –χωρίς αμφιβολία– έγινε κατά τη διάρκεια του 4ου μ.Χ. αιώνα. Από τότε και για τα επόμενα 1500 χρόνια ακόμη και το όνομα Έλληνας απαγορεύτηκε τελείως να χρησιμοποιείται. Στη διάρκεια αυτών των 1500 ετών ψάξτε να βρείτε το όνομα Έλληνας σε ότι έμεινε γραπτό στην Ελληνική γλώσσα. Δεν υπάρχει. Έγινε καταπιεστικά Ρωμαίος ή Ρωμιός και η Ελλάδα και οι Έλληνες ξεχάστηκαν για πάντα.
Το όνομα Έλληνας ήταν απαγορευμένο επί ποινή ΘΑΝΑΤΟΥ.
Συκοφαντήθηκε ανελέητα και κακόβουλα και έγινε συνώνυμο του ειδωλολάτρη, μία λέξη ειδικά κατασκευασμένη για τους Έλληνες μόνο με «πνευματική» μανία.
Κατά το υπόλοιπο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τα χρόνια του Βυζαντίου και κατά την τουρκοκρατία, ο ραγιάς Ρωμιός είχε ξεχάσει τελείως την Ελλάδα, την ελληνικότητά του και το ίδιο το όνομά του. Τον έκαναν να απεχθάνεται τον Έλληνα και για αυτό έγινε Ρωμιός και μάλιστα να είναι υπερήφανος για αυτό.
Κανένας άλλος λαός στον κόσμο δεν πέταξε το όνομά του για να πάρει το όνομα του κατακτητή. Θλιβερό κατάντημά μας. Έμεινε, όμως, η ελληνική γλώσσα η οποία εξυπηρέτησε το εκάστοτε κατεστημένο, αλλά και αυτή αλλοιώθηκε βάναυσα να το υπηρετεί. Χιλιάδες λέξεις της πήραν άλλη σημασία που ήθελαν οι κατακτητές οι οποίοι ήξεραν ότι ένα λαό τον κατακτάς όταν όντως του αλλάζεις τη γλώσσα του.
Η 25η Μαρτίου 1821 έφτασε σαν ένας εφιάλτης και τον ξύπνησε, γιατί στο βαθύ υποσυνείδητο όλοι οι σκλάβοι Ρωμιοί ήξεραν ότι ήταν «Έλληνες». Ευτυχώς τους είχε μείνει και αυτό μέσα στη ρωμαίικη παράδοση. Τα δημοτικά μας τραγούδια και πάλι ευτυχώς κράτησαν κάτι από αυτή την καταστροφική ισοπέδωση. Αυτή ήταν η ζοφερή κατάσταση των Ελλήνων όταν ανέτειλε το 1821.
Κατά την Αναγέννηση οι Ευρωπαίοι μας «άνοιξαν» λίγο τα μάτια, αλλά η λάμψη της, δυστυχώς, δεν μπορούσε να φτάσει σε κάθε ελληνική γωνιά της Μεσογείου. Εξάλλου ακολούθησαν και τα 400 χρόνια της μαύρης Τουρκοκρατίας. Μέχρι και το 1821 –και πολύ μετά από αυτό– η πραγματικότητα ήταν ότι όλος ο Ελληνισμός έμεινε πρώτα από όλα ανιστόρητος και συνεπώς ανελλήνιστος.
Η ρωμιοσύνη τον κρατούσε απολίτιστο και κάτω από την εξουσία των δογμάτων και τον τυραννούσε πολιτικά, αλλά περισσότερο πνευματικά. Ακόμη και μετά το 1821 η Ευρώπη φιλελληνικά προσπάθησε να μας βοηθήσει, αλλά το ρωμαίικο έμεινε πάντοτε εναντίον της Ελλάδας και κάθε τι ελληνικό. Ακόμη και σήμερα ονομάζουμε τους προγόνους μας, τους φωτοδότες της ανθρωπότητας φευ, τους ιδεολάτρες που έσπειραν το σημερινό μας πολιτισμό, χλευαστικά τους υποβιβάζουμε και τους αποκαλούμε αηδιαστικά ειδωλολάτρες!
Η ελληνικότητά μας ακόμη και σήμερα διαστρεβλώνεται, τις περισσότερες φορές αποκρύπτεται και αλλοιώνεται τόσο άδικα ώστε να την απωθούμε. Ο σημερινός Έλληνας αγνοεί τελείως το παρελθόν του και τον εαυτό του. Με τη ρωμιοσύνη γίναμε ένας λαός σχιζοφρενής. Τι μέλλον μπορεί να έχει ένας λαός ο οποίος δεν γνωρίζει την ένδοξη ιστορία και το λαμπρό παρελθόν του το οποίο θα πρέπει να τον οδηγεί στο μέλλον για σημαντικότερα κατορθώματα;
Οι Ευρωπαίοι ακόμη και σήμερα περιμένουν σπίθες αναλαμπής από τον ελληνισμό που δεν έρχονται. Ως Ρωμιοί τι έχουμε δώσει στον κόσμο; Η Ευρώπη κατά την Αναγέννηση αναγεννήθηκε μέσα στο αρχαίο Ελληνικό πνεύμα. Εμείς είμαστε αιώνες πίσω και ζούμε μέσα σε ένα δογματισμό και κρατικισμό που δεν είναι ελληνικά και αυτό ακριβώς μας απομονώνει από την Ευρώπη, αλλά περισσότερο εκμηδενίζει τις δημιουργικές δυνάμεις του Ελληνισμού.
Με μία τόσο μακραίωνη ταπείνωση, ο σημερινός Έλληνας δεν γνωρίζει το χθες και είναι ανίκανος να προβλέψει και να βαδίσει στο ελληνικό του μέλλον. Αυτό μας έχει φέρει σε μία κατάσταση βαρβαρότητας που τη ζει σήμερα ο Έλληνας μέσα στη χρεοκοπία του.
Το πιο σημαντικό πράγμα που μας έφερε τα ο 1821 –εκτός από την ελευθερία από τον τουρκικό ζυγό– είναι που ξαναέφερε στην επιφάνεια και ζωντάνεψε τα ονόματα Ελλάς και Έλληνες. Να, λοιπόν γιατί η γενναία Ελληνική Επανάσταση αφορίστηκε τόσο πανηγυρικά! Η ρωμιοσύνη μας ήθελε ανιστόρητους, βάρβαρους και σκλάβους. Ποιος το αμφιβάλει αυτό;
Εάν έχετε διαβάσει δύο-τρία βιβλία Ιστορίας, βάλτε το χέρι στην καρδιά σας και πέστε ότι όλα τα ανωτέρω είναι ψέματα. Η καρδιά που χτυπάει ελληνικά και βλέπει ελεύθερα και με πόνο την κατάντιά μας, θα ομολογήσει την αλήθεια που φαίνεται με γυμνό μάτι. Ας κοιτάξουμε λίγο γύρω μας.
Είχε απόλυτο δίκιο ο ποιητής μας Κωστής Παλαμάς που διακήρυξε:
Αυτό το λόγο θα σας πω
δεν έχω άλλο κανένα,
Μεθύστε με το αθάνατο
κρασί του Εικοσιένα.
Μόνο τότε θα ψάλλουμε με πολλή υπερηφάνεια τα αθάνατα λόγια του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού.
Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη
Των Ελλήνων τα ιερά
Και σαν πρώτα ανδρειωμένη
Χαίρε, ω χαίρε Ελευθεριά
!
Ας σκεφτούμε όμως τι μας λένε και τι μας συμβουλεύουν τα λόγια αυτά!
*Ο ΘΩΜΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ είναι εκπαιδευτικός στη Μελβούρνη
και αρθρογράφος σε ομογενειακά και Ελληνικά έντυπα
.
http://apocalypsejohn.com

Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

Απίστευτο: Επιβεβαιώθηκε επίσημα από τη NASA αυτό που έγραφαν οι Έλληνες πριν από 2.500 χρόνια!! (Εικόνα)

Στη σελήνη υπάρχουν... τεχνητές δομές!
Η NASA επιβεβαιώνει αυτό που πολλοί έχουν υποψιαστεί ότι στο φεγγάρι μας υπάρχουν... τεχνητές δομές.
Στη φωτογραφία που ελήφθη από τη NASA AMES RESEARCH.CENTER μπορούμε να δούμε δύο πιθανές δομές. Στη φωτογραφία φαίνεται καθαρά ένα γεωμετρικό σχήμα με τετράγωνη βάση το οποίο προφανώς αντιστοιχεί σε κάποιο είδους κτιρίου...
Στα δεξιά της φωτογραφίας θα δείτε ένα τριγωνικό αντικείμενο που θα μπορούσε να μοιάζει με μία γέφυρα ή ένα είδος αψίδας.
Μήπως αυτό είναι απόδειξη ότι η NASA κρύβει πολλά από τον κόσμο;
Τι έγραφαν οι Έλληνες πριν από 2500 χρόνια περίπου:
Ο Πυθαγόρας μάς πληροφορεί σχετικά με τη σελήνη ότι κατοικείται από Θεϊκά όντα όμοια με τους κατοίκους της γης.
Υπάρχουν όλα όσα βλέπουμε στη γη με τη μοναδική διαφορά ότι οι σεληνιακές μέρες είναι 15 φορές μεγαλύτερες από τις δικές μας, σύμφωνα με το periergaa.
Ο Ορφέας λέει για την σελήνη που έχει βουνά, πολιτείες και σπίτια.
Πως έχει στερεό έδαφος όπως η γη και θεϊκούς κατοίκους. Τις πληροφορίες αυτές μας τις δίνουν Πλούταρχος και Διογένης ο Λαέρτιος. Ο Ορφέας γνώριζε το σεληνιακό ημερολόγιο των 12 μηνών και τις φάσεις της σελήνης. Μιλά για την περιστροφή της γης γύρω από τον ήλιο, τις εύκρατες, τροπικές και πολικές ζώνες της γης, τις εκλείψεις της σελήνης, τα ηλιοστάσια, τις ισημερίες, τις κινήσεις των πλανητών και την παγκόσμια έλξη και επιμένει στο θέμα των κατοίκων της σελήνης, ότι είναι αυτοί που περιπλανήθηκαν από πλανήτη σε πλανήτη.
Ο Σωκράτης τη χαρακτηρίζει: «Μεγάλη κούφια σφαίρα που στο εσωτερικό της υπάρχουν θάλασσες και στεριές και κατοικούν άνθρωποι σαν εμάς». Αυτά αναφέρει ο Ξενοφάνης για το δάσκαλο του. Αυτά που έλεγε ο Σωκράτης τα υποστηρίζουν και σύγχρονοι αστρονόμοι.
Κατά την ελληνική μυθολογία η Σελήνη είναι η κόρη του Τιτάνα Υπερίωνα και της Τιτανίδας Θείας. Είναι αδελφή της Ηούς(Αυγής) και του Ήλιου ο οποίος τη φωτίζει πάντα φανερώνοντας την αδελφική του αγάπη. Αναπαρίσταται συνήθως, είτε να ιππεύει στο πλάι έναν ίππο, είτε να οδηγεί ένα άρμα από ένα ζευγάρι δυνατών αλόγων (ή ταύρων). 
Η Σελήνια σφαίρα της ή η ημισέληνος της αναπαρίσταται συνήθως, είτε ως στέμμα στο κεφάλι της, είτε ως μια ανυψωμένη πτυχή της λαμπερής της κάπας. 
Αρκετοί μύθοι τη θέλουν να οδηγεί ένα κοπάδι από ταύρους και για αυτό και παρομοιάζουν την ημισέληνό της με τα κέρατα του ταύρου.

http://www.nasa.gov/mission_pages/LCROSS/multimedia/gallery/LCROSS_SOC.html

 defencenet.g

Στα αγγλικά πως λέγεται το κομπιούτερ;

Από: Περιοδικό «Ελλάνιον Ήμαρ», τεύχος #30, σελ. 49

Οταν πλημμύριζε ο Νείλος στην Αρχαία Αίγυπτο, οι αγρότες που είχαν χωράφια δίπλα στο ποτάμι έχαναν τα όρια τους.

Όταν βρέθηκε εκεί ο Θαλής ο Μιλήσιος να μετρήσει την μεγάλη πυραμίδα από την σκιά της, του ανέθεσαν να βρει έναν τρόπο έτσι ώστε μετά την άμπωτη να μπορούν να ξαναβρούν οι Αιγύπτιοι αγρότες τα όρια των χωραφιών τους.

Ο Θαλής έβαλε πασσάλους ανά τακτά διαστήματα στην άκρη του ποταμού κατά μήκος της ακτής. Από κάθε πάσσαλο έδεσε μακριά σχοινιά προς τα έξω, προς τα χωράφια, δηλαδή κάθετα σε διεύθυνση προς τον ποταμό. Τα σχοινιά κατά μήκος τους, ανάλογα με τις αποστάσεις έφεραν κόμβους!!! Με την βοήθεια των κόμβων μέτρησε ακριβώς τα σύνορα του κάθε αγρού αφού είχε σταθερή απόσταση από τον ποταμό.

Η μέθοδος αυτή, του να υπολογίζεις δηλαδή με ακρίβεια, ονομάστηκε κομβέω. (υπολογίζω, μετρώ ακριβώς με την βοήθεια κόμβων…)

Αργότερα το πήραν οι Λατίνοι όπου όσοι ήξεραν να εκτελούν μαθηματικέςή αριθμητικές πράξεις, το φώναζαν δυνατά (εξού κομπασμός), και ο υπολογισμός σε αυτούς έγινε combaso, ή compasso (Υπάρχει και σήμερα όργανο στη ναυσιπλοΐα για υπολογισμό της πορείας του πλοίου κλπ)

Έκτoτε το μετρώ ή υπολογίζω με ακρίβεια compaso => computer.
Αγγλικά άραγε πως λέγεται το computer; Γιατί Ελληνικά ξέρουμε!

https://arxaioi-ellines.blogspot.gr

Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

ΗΡΑΚΛΗΣ ΖΕΥΣ- Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΡΩΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΕΣ ΤΟΥ

                                                               



                                                                 "Συμπατριώτες,για σας δεν έχει καμιά
                                                                   χρησιμότητα η καταγωγή σας από τον
                                                                   Ηρακλή,αν δεν κάνετε εκείνα για τα
                                                                   οποία αναδείχθηκε εκείνος,ο πιό
                                                                   ένδοξος και ο πιό ευγενής"


                                                                                        Λυκούργος ο Αθηναίος
                                                              








ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι η "Μυθολογία",οι ελληνικοί μύθοι είναι απλά ένα παραμύθι,είναι φανταστικές ιστορίες! Δηλαδή οι περιγραφές του Ομήρου,του Ησιόδου,του Ορφέως και άλλων συγγραφέων είναι απλά μόνο αποκυήματα της φαντασίας τους;Η άποψη αυτή είναι εσφαλμένη και είναι λάθος να θεωρούμε την ελληνική μυθοΗ ελληνική μυθολογία είναι στην πραγματικότητα η πιο αρχαία ιστορία των λαών που έζησαν στη γη η οποία, πολύ αργότερα, ονομάστηκε Ελλάς.Αυτή η γη,είναι το Αιγαίο και ο Περι-Αιγαιακός χώρος. Η ελληνική μυθολογία επομένως αποτελεί την κρυπτογραφημένη προϊστορία των πρώτων Ελλήνων και κυρίως τις αγωνίες τους και τον αγώνα τους για επιβίωση αρχικά και την ανάπτυξή τους στη συνέχεια.

Τα σύνορα όμως,ανάμεσα στον μύθο και την πραγματικότητα είναι ασαφή.Γι’ αυτό, σύμφωνα με μελέτη του καθηγητή της γεωλογίας του πανεπιστημίου Αθηνών  Ηλία Μαριολάκου, "ορισμένοι από τους μυθικούς ήρωες είναι ιστορικά πρόσωπα, ενώ κάποιοι άλλοι δεν είναι. Όμως, σχεδόν όλοι και όλα,εκπροσωπούν κάτι που περιγράφει κάποια δραστηριότητα του προϊστορικού ανθρώπου σε σχέση με το γεωπεριβάλλον του ή με το φυσικογεωλογικό γίγνεσθαι του χώρου του".

Η μελέτη του παραπάνω καθηγητού,καταλήγει σε πολλά συναρπαστικά συμπεράσματα, όπως ότι οι αρχαίοι Έλληνες που έζησαν την 3η και 2η χιλιετία π.Χ. γνώριζαν τους Υπερβόρειους, τη Βαλτική Θάλασσα, την Ιρλανδία, τη Βρετανία, την Ισλανδία και την απόστασή της από τη Βρετανία.Επίσης, ότι δυτικά της Ισλανδίας υπήρχαν τρία νησιά, στα οποία ο ήλιος δύει για μόνο μία ώρα την ημέρα (Γροιλανδία,Baffin, Newfoundland) και ότι πέρα από αυτά τα νησιά και προς τα δυτικά υπάρχει μια μεγάλη ήπειρος (Αμερική), η οποία περιβάλλει τον Ωκεανό."Είναι δυνατόν για κάποιον (ή για περισσότερους ) να περιγράψουν όλα αυτά τα μέρη, εάν δεν είχαν επισκεφτεί ή διασχίσει τον Ωκεανό;", αναρωτιέται ο καθηγητής στο τέλος της εργασίας του !

Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, αρχαιολόγοι και ιστορικοί πίστευαν πως από κάθε γραπτό αρχαίων συγγραφέων, όπως του Ησίοδου, του Πλάτωνα, του Στράβωνα, του Διόδωρου του Σικελιώτη και κυρίως του Ομήρου, που συνδέονταν με τη μυθολογία, έλειπε κάθε "σπέρμα" αλήθειας. Μετά τις ανασκαφές του Σλήμαν, όμως, αποδείχθηκε ότι όλα όσα έγραψε ο Όμηρος για την Τροία ήταν αληθινά, ότι οι Μυκήνες υπήρχαν και ήταν αντίπαλες των Τρώων και πολλά ακόμα.

Ο Όμηρος και ο Ησίοδος έγραψαν πως ο Ωκεανός είναι ένα "ποτάμι" που ρέει συνεχώς, ότι αυτό το ποτάμι περιβάλλει τη Γη και ότι η ροή του είναι τυρβώδης (στροβιλώδης), όχι μόνο στην επιφάνεια, αλλά και στο βάθος του, γεγονός που παραπέμπει στα ωκεάνια ρεύματα, τα οποία, όπως είναι γνωστό σήμερα, εκτείνονται σε βάθος περίπου 800 – 1200 μ.

Στενά του Γιβραλτάρ

Στενά του Γιβραλτάρ

Σαφείς αναφορές τόσο του Πλάτωνος στον "Τιμαίο-Κριτία" και του Ομήρου για έξοδο των πλοίων των Ελλήνων απο τις Ηράκλειες Στήλες (Στενά Γιρβλατάρ) στον Ωκεανό (Ατλαντικό) όσο και νεότερες έρευνες Ελλήνων και ξένων συγγραφέων - ερευνητών σε συνδιασμό με αρχαιολογικές ανασκαφές και γλωσσολογικές ομοιότητες, οδηγούν σε ένα εκπληκτικό συμπέρασμα : "Η Αμερικανική Ήπειρος ηταν γνωστή απo τα αρχαία χρόνια και είχε ανακαλυφθεί απο τους Ελληνες οι οποίοι την είχαν επισκεφθεί αρκετές φορές".

"Δυστυχώς, όμως, όλη αυτή η γνώση σταδιακά ξεχάστηκε απ' όλους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Οδύσσεια θεωρείται απλώς ένα ψυχαγωγικό ποίημα και ο νόστος του Οδυσσέα μια φανταστική ιστορία, χωρίς ίχνη ιστορικής πραγματικότητας", υποστηρίζει καθηγητής Ηλίας Μαριολάκος.

Σκοπός αυτού του άρθρου είναι η αποκατάσταση μιας λησμονιμένης ιστορικής πραγματικότητας που κάποιοι σκόπιμα παραποίησαν προς εξυπηρέτηση των "Άλλων".




ΗΡΑΚΛΗΣ

Ο πιο ξακουστός και ρωμαλέος από τους ήρωες που πάτησαν το πόδι τους στην Γη.Είναι ο κατ'εξοχήν ήρωας,ο μέγιστος των Ελλήνων ηρώων.Ευεργέτης των λαών,ιδρυτής γενεών και πόλεων,πρότυπο αθλητή,μονάρχη,ευγενή και ενάρετου άνδρα.
Σύμφωνα με μηνύματα των Ολυμπίων(βιβλίο του Γερ.Καλογεράκη"Ο Κρυστάλλινος Ήλιος και η Σιωπηλή Σελήνη"):"Ο Ηρακλής ήταν ο μοναδικός γιός του Διός και της συζύγου του Ήρας.Το όνομα του σημαίνει το κλέος=δόξα της Ήρας.Ηγήθηκε ενός γιγαντιαίου προγράμματος της Συνομοσπονδίας των "Ε" Σμήνους 13 Γαλαξιών της Ανδρομέδας, που είχε εκπονηθεί από την πανίσχυρη "θεά" Ηρα,με αποστολές σε όλους τους αστερισμούς του Ζωδιακού.

Ο Ηρακλής Ζευς,αρχικά ξεκίνησε ως πρέσβης καλής θελήσεως της ανθρωπότητας,προς τις αστρικές κοινωνίες ζώνης του Ζωδιακού και με εντολή να εξαλείψει τις απομείνασες εστίες των δυνάμεων της αποστασίας του Κρόνου (Κρόνιοι,Δρακονιανοί,Οφίτες,κλπ) που απειλούσαν την ύπαρξη και το μέλλον του ανθρώπου στην Γαία.Κάθε άθλος του Ηρακλή αριθμείται από το ένα έως το δώδεκα ,όσοι είναι οι αστερισμοί του Ζωδιακού κύκλου.Κάθε άθλος κρυπτογραφεί και μία ουράνια εκστρατεία με συγκεκριμένη αποστολή.
Ήταν αυτός που απάλλαξε τον πλανήτη της Γαίας απ'όλες τις ανομίες που προήλθαν από την αποστασία του Κρόνου και αποκατέστησε την ομαλή συνέχιση της ζωής,τεθείς επικεφαλής των εκστρατειών των Ελλήνων στην Αμερική και στην Ασία.
Ο Ηρακλής μετά την ολοκλήρωση των αποστολών του,επέστρεψε στον "ουράνιο Όλυμπο,δίπλα στον πατέρα του Δία και θεοποιήθηκε ως Ηρακλής Ζευς.

Ο γνωστός σε όλους μας ημίθεος-ήρωας Ηρακλής,γιός του Διός και της Αλκμήνης,ήταν κωδικός που δεν μπορούμε να τον αντιληφθούμε επί του παρόντος,σύμφωνα με τους Ολύμπιους.Σ'αυτόν αναφέρονται οι δώδεκα γνωστοί άθλοι,οι οποίοι όμως κρυπτογραφούν κατ'αντιστοιχία τους ουράνιους άθλους του Ηρακλή του γιού της Ήρας.

Τα διάφορα τέρατα που αναφέρονται στους άθλους του,σε μερικές περιπτώσεις ήταν τέρατα που προέκυψαν από γενετικές διαστροφές των πειραμάτων των αποστατών του Κρόνου και άλλα ήταν όπλα προηγμένης τεχνολογίας,επικίνδυνης για την ζωή της Γαίας και η οποία είχε δοθεί από τους Ολύμπιους σε παλαιότερους καιρούς".

Στην μυθολογία μας και στην ελληνική γραμματεία υπάρχουν και άλλοι ήρωες με το όνομα Ηρακλής (πιθανώς κωδικό όνομα για κάποιους ήρωες που εξετέλεσαν κάτι "μεγάλο"),όπως ο Ηρακλής Αλκαίος που εξεστράτευσε κατ΄εντολή του Διός το 9560 πΧ, με 400.000 Αθηναϊκό στρατό εναντίον της Β.Αφρικής(σημερινή ονομασία) και της Ατλαντίδας ,την οποία και εβύθισε (Πλάτων,βιβλία Τιμαίος και Κριτίας).
Επίσης ο ιστορικός Ηρόδοτος στο βιβλίο Ευτέρπη αναφέρει ότι: "Υπάρχει κάποιος αρχαίος θεός Ηρακλής στους Αιγύπτιους. Όπως λένε αυτοί,ήταν δεκαεπτά χιλιάδες χρόνια πριν από τη βασιλεία του Φαραώ Άμασι(6ος αι.π.Χ).Επίσης ο  Παυσανίας στο βιβλίο του Ηλιακά Α΄ αναφέρεται  στον Ηρακλή,με το όνομα  Ιδαίος Δάκτυλος από την Κρήτη και λέει: "Τότε συμπεραίνουμε ότι αυτός ο Ηρακλής,ο Ιδαίος ο και Παραστάτης, είναι ο αρχαίος θεός των Αιγυπτίων που έζησε δεκαεπτά χιλιάδες χρόνια πριν τη βασιλεία του Φαραώ Αμασι, δηλαδή δεκαεννέα χιλιάδες εξακόσια χρόνια περίπου από σήμερα"!


ΕΡΕΙΠΙΑ ΘΟΛΟΥ ΑΝΑΚΤΟΡΩΝ ΑΙΓΩΝ

ΕΡΕΙΠΙΑ ΘΟΛΟΥ ΑΝΑΚΤΟΡΩΝ ΑΙΓΩΝ

Στο βασιλικό ανάκτορο των Αιγών της Μακεδονίας,στην ανατολική πλευρά μετά την είσοδο,στο κυκλικό δάπεδο του χώρου "Θόλος"(όπως τον ονόμασε ο Πλάτων) έχει βρεθεί επιγραφή με την φράση "Ηρακλήι Πατρώιοι" δηλαδή στον Ηρακλή Πατρώο, που σύμφωνα με την παράδοση ήταν ο γενάρχης του Οίκου των Αργεαδών, της βασιλικής δυναστείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.Αυτή και μόνη η επιγραφή και ο συβολισμός της,καταδεικνύουν την ελληνικότητα των Μακεδόνων.

Τα γεγονότα που αναφέρονται  στις εκστρατείες του Ηρακλή Ζευς στην Ευρώπη,Αμερική και Ασία,πιθανόν και Αφρική(δεν υπάρχουν πληροφρίες) έγιναν μεταξύ 18ου και 16ου αιώνα π.Χ..
Δυστυχώς  δεν υπάρχουν ακριβείς χρονολογίες.


ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΔΥΤ.ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΗ

Δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλά κείμενα γι'αυτήν την εκστρατεία,παρά μόνον ο αρχιερέας των Δελφών,Πλόύταρχος (45μ.Χ - 120μ.Χ) αναφέρεται "εν ολίγοις"σ'αυτήν.Από τα αναφερόμενα του Πλουτάρχου ,αλλά και του Ομήρου, έχουν γίνει αναλύσεις και μελέτες από σύγχρονους Έλληνες επιστήμονες με την βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Σύμφωνα με αυτές τις μελέτες ο Ηρακλής δεν ήταν μόνον ένας σπουδαιος υδραυλικός, μηχανικός και υδρογεωλόγος,αλλά και ο πρώτος που έκανε πράξη την παγκοσμιοποίηση και ο αρχιτέκτονας της μυκηναϊκής κοσμοκρατορίας.

Ο Ηρακλής είναι ένα ιστορικό και όχι μυθικό πρόσωπο, ένας άγνωστος μεγάλος κατακτητής, ήρωας,ιδρυτής πόλεων, πρώτος συνδετικός κρίκος του κοινού πολιτισμικού υποστρώματος των Ευρωπαίων, του μυκηναϊκού και κατά συνέπεια του ελληνικού πολιτισμού.

Η περίοδος που έζησε χαρακτηρίζεται από την μετάβαση,από την εποχή του "ορείχαλκου" (μπρούτζος) στην εποχή του "κασσιτέρου".Ο Ηρακλής πήγε στις "Κασσιτερίδες Νήσους(σημερινή Βρετανία) για να πάρει κασσίτερο.Για να μπορέσει όμως να κάνει εκμετάλλευση,πραγματοποίησε διάφορα υδραυλικά έργα.Επίσης για την μεταφορά των μετάλλων και την κίνηση του στρατού του,άνοιξε δρόμους στις Άλπεις και πέρασε από την Γαλατία, Ιταλία και  Σικελία ιδρύοντας συγχρόνως και πολλές πόλεις,όπως το σημερινό Μονακό στο οποίο καθιέρωσε την λατρεία του Δία σαν μοναδικού θεού (μόνοικος= ένας μόνο οικεί).
Πλούταρχος



Γάδειρα

Στην συνέχεια πηγαίνει στην Ιβηρική χερσόνησο(Ισπανία-Πορτογαλία).Ο άθλος με την αρπαγή των βοδιών του Γηρυόνη, του τρικέφαλου και τρισώματου γίγαντα που ζούσε στα Γάδειρα,κοντά στο στενό του Γιβραλτάρ(στα παράλια του Ατλαντικού),αν τον μελετήσουμε σε βάθος θα διαπιστώσουμε άλλα πράγματα.Οι περισσότεροι πιστεύουν πως ο Ηρακλής ταξίδεψε ώς την Ιβηρική Χερσόνησο για να φέρει μια καλή ράτσα βοδιών στην Πελοπόννησο.



ΘΥΡΕΟΣ ΠΟΛΕΩΣ  ΚΑΝΤΙΘ


Αν διαβάσουμε όμως με προσοχή τον Στράβωνα, που έζησε τον 1ο αιώνα π.Χ., θα διαπιστώσουμε πως σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου δεν έχει βρεθεί τόσος πολύς χρυσός, άργυρος, χαλκός και σίδηρος όσος στην συγκεκριμένη περιοχή.Και τα βόδια δικαιολογούνται διότι υπήρχαν μαρτυρίες ότι το “κοσκίνισμα” του χρυσού από την άμμο γινόταν πάνω σε δέρματα βοδιών.

Η ίδρυση της πόλης Γάδειρα (σημερινό Κάντιθ ή Κάδιξ της Ισπανίας) από τον Ηρακλή,μνημονεύεται στον θυρεό της πόλης και σήμερα.Επίσης ο Ηρακλής ίδρυσε  και την πόλη "Ελίκη"(σημερινό Έλτσε) πλησίον της σημερινής πόλης της Ισπανίας "Αλικάντε"(στην Μεσόγειο). Σήμερα η ποδοσφαιρική  ομάδα της "Αλικάντε"ονομάζεται "Ηρακλής.

Ο Ηρακλής ολοκληρώνει τον άθλο του,παίρνει δηλαδή τα πολύτιμα αυτά μέταλα που τα χρειαζόταν και συνεχίζει βόρεια. Ιδρύει  την σημερινή πόλη "Λα Κορούνια" ( ΒΔ σημερινή Ισπανία).Το σημερινό  έμβλημα της πόλης,ο θυρεός της "Λα Κορούνια",είναι ο φάρος που έχτισε ο Ηρακλής.Στην βάση του υπήρχε μία νεκροκεφαλή με δύο κόκαλα που θεωρείται ότι ήταν η κεφαλή του Γηρυόνη.Σήμερα στη θέση του έχει χτισθεί νέος φάρος ο ονομαζόμενος "Πύργος του Ηρακλή",ως επίσης και το άγαλμα του.



ΘΥΡΕΟΣ ΤΗΣ ΛΑ ΚΟΡΟΥΝΑ

Στην συνέχεια περνάει τα Πυρηναία όρη,εισέρχεται  στην Γαλατία (Κελτική κατ'άλλη ονομασία).Γαλατία ονομάσθηκε από τον γιό του Ηρακλή τον Γαλάτη. Εκεί ιδρύει την πόλη " Αλέσια "(γνωστή και ως πόλη του Αστερίξ,όπου ο Ιούλιος Καίσαρας κατατρόπωσε τους Γαλάτες), το όνομα της οποίας προέρχεται από τη λέξη άλυς (= περιπλάνηση). Πόλη με στρατηγική σημασία, καθώς συνδέεται μέσω πλωτών ποταμών με τη Μεσόγειο, τον Ατλαντικό, τη Μάγχη και τη Βόρεια Θάλασσα. 

Τι γύρευε στη Γαλατία ο Ηρακλής;Μάλλον "χρυσό",αφού ο Διόδωρος ο Σικελιώρης μας λέει πως στη Γαλατία υπάρχουν πλούσια χρυσοφόρα κοιτάσματα.

Εδώ πρέπει να αναφέρω ότι σύμφωνα με την μυθολογία οι "Δρυϊδες" της Γαλλίας λάτρευαν σαν γενάρχη τους τον Ηρακλή.Επίσης οι "Κέλτες" προέρχονται από τον Ηρακλή και πιό συγκεκριμένα από την ερωμένη του,την "Κέλτη".

Πριν προχωρήσω ας αναφέρω λίγα για την πόλη "Αλέσια" που ίδρυσε ο Ηρακλής.Πολλοί έχουν αναζητήσει κατά καιρούς να βρουν που είναι αυτή η αρχαία πόλη. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, τη θρυλική μάχη των Γαλατών με τον Ιούλιο Καίσαρα διεκδίκησαν περίπου  σαράντα τοποθεσίες της Γαλλίας και όλες τους ισχυρίζονταν πως ταυτίζονταν με την Αλέσια,μέχρι που ο βασιλιάς Ναπολέων Γ΄(1808-1873),ο οποίος είχε ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αρχαιολογία και τη Γαλλο-Ρωμαϊκή 
κληρονομιά, αποφάνθηκε υπέρ της Alise-Sainte-Reine που βρίσκεται στην περιοχή της Γαλλίας



     Η Αλέσια όμως είναι στο σημερινό Παρίσι,μάλιστα η ονομασία της περιοχή "Ηλύσια Πεδια"προέρχεται από την λέξη "Αλέσια ή Αλίσια".

Γνωρίζω πολύ καλά ότι στο υπέδαφος του Παρισιού υπάρχουν αρχαίοι Ελληνικοί ναοί.Θα αναφέρω επιλεκτικά δύο ναούς.Κάτω από το "Πανθεον"(Pantheon) στην συνοικία "Καρτιέ Λατέν " (τουριστικό αξιοθέατο σήμερα,που φιλοξενεί τα λείψανα σπουδαίων Γάλλων)),υπάρχει ναός της θεάς Άρτεμις.Επίσης κάτω από το γνωστό καμπαρέ "Lido" υπάρχει "ναός του Ηρακλέους" από τον οποίον μάλιστα ξεκινά υπόγειο τούνελ το οποίο καταλήγει μέσα στον χώρο της γνωστής "Disneyland".

ΠΑΝΘΕΟΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ

Στην επιστροφή του από την Γαλατία,ο Ηρακλήςπερνάει πάλι τα Πυρηναία,χτίζει την "Βαρκινών,σημερινή Βαρκελώνη και στην συνέχεια επιβιβάζεται σε πλοία και αρχίζει το ταξίδι του για την "Μεγάλη Ήπειρο", την σημερινή Αμερική,πιθανόν περνώντας πρώτα από την Λιβύη και Μαρόκο.

Ας συνεχίσουμε με το ταξίδι του Ηρακλή  στην Αμερική,το οποίο ταυτίζεται με τον άθλο των "Χρυσών Μήλων των Εσπερίδων".Δηλαδή,Εσπερία=Αμερική και χρυσά μήλα=ο χρυσός της Αμερικής και τα πολύτιμα για την εποχή μέταλλα της.

Σύμφωνα με τον δρ.Μηνά Τσικριτσή (μαθηματικός,καθηγητής πληροφορικής και ερευνητή των αιγαιακών γραφών),οι Έλληνες είχαν επισκεφτεί και τη Βόρεια Αμερική χιλιάδες χρόνια πριν την ανακαλύψει ο Χριστόφορος Κολόμβος.Σ'αυτό συμφωνεί και ο καθηγητής Ηλίας Μαριολάκος (ομότιμος καθηγητής γεωλογίας και μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου) που έχει ασχοληθεί εκτενώς με την εκστρατεία του Ηρακλή.

ΒΟΡΕΙΟΣ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟΣ

Ας δούμε τι λέει ο Πλούταρχος(αρχιερέας των Δελφών το 86μ.Χ) στο βιβλίο του, "Περί τεμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης", όπου στις παραγράφους 941Α-942 περιγράφει το ταξίδι των Ελλήνων σε μία ήπειρο η οποία βρίσκονταν "δυτικά των τριών νησιών" και βορειοδυτικά της Βρετανίας".Είναι γνωστό ότι στην αρχαιότητα τα μαντεία ήταν κέντρα καταγραφής γεωγραφικής γνώσης, με αποτέλεσμα να συμβουλεύουν για μελλοντικές αποικίσεις. Έτσι είναι αποδεκτό ότι ο Πλούταρχος μετά το 86 μΧ που ήταν αρχιερέας στο Μαντείο των Δελφών,έχει αυτή τη γνώση.

Στο αρχαίο κείμενο του Πλουτάρχου, οι πληροφορίες προέρχονται από τον Όμηρο καθώς και από τον διάλογο με συντονιστή κάποιον "Λαμπρία" (πιθανώς ο αδελφός του Πλούταρχου που ονομαζόταν έτσι) ο οποίος καλεί κάποιον "Σύλλα τον Καρχηδόνιο" να ξαναδιηγηθεί μια ιστορία που άκουσε από του υπηρέτες του ναού του Κρόνου στην Καρχηδόνα.Την ιστορία την αφηγήθηκε κάποιος ξένος επισκέπτης του ναού που ήλθε από τη μεγάλη ήπειρο το 86 μ.Χ,επιβεβαιώνοντας έτσι τα δρομολόγια που ακολουθούντο.




ΩΓΥΓΙΑ Ή ΙΣΛΑΝΔΙΑ

Σύμφωνα λοιπόν με τον Πλούταρχο, ο Ηρακλής έφθασε στην νήσο "Ωγυγία" που απέχει πέντε ημέρες δυτικά της Βρετανίας.Πέντε ημέρες ισοδυναμούν με 120 ώρες.Αν η μέση ταχύτητα ενός πλεούμενου της εποχής ήταν 4 μίλια την ώρα, τότε η απόσταση είναι 480 μίλια (889 χλμ.), άρα πρόκειται για τη 
σημερινή Ισλανδία, ενώ το Κρόνιο Πέλαγος που διέπλευσε ο Ηρακλής και που αναφέρεται στο κείμενο του Πλούταρχου, σύμφωνα με τους υπολογισμούς ταυτίζεται με τον Βόρειο Ατλαντικό.

Ο Ηρακλής μετά την Ωγυγία (Ισλανδία) φθάνει στην Γροιλανδία και σε νησιά που βλέπουν τον ήλιο να κρύβεται για λιγότερο από μία ώρα για 30 ημέρες,δηλαδή στον πολικό κύκλο.

Το κείμενο του Πλουτάρχου αναφέρει μία μεγάλη ηπειρωτική γη (την Αμερική) που στην περιοχή της υπήρχαν τρία νησιά (Γροιλανδία,Baffin, Newfoundland) που ισαπείχαν, βορειοδυτικά της Βρετανίας.Επίσης αναφέρεται ότι από τις ακτές της ηπείρου 5000 στάδια (960χλμ) τα πλοία με κουπιά διαπερνούν το πέλαγος αργά,γιατί είναι λασπώδες εξαιτίας των πολλών ρευμάτων τα οποία εξέρχονται από την "μεγάλη γη" και γίνονται προσχώσεις απ΄αυτά και η θάλασσα είναι βαθειά και γεώδης.Τα ρεύματα που αναφέρει μπορεί να είναι οι μεγάλοι ποταμοί της Αμερικής όπως ο Άγιος Λαυρέντιος του Καναδά (ο μεγαλύτερος πλωτός ποτ.της Αμερικής) και οι λοιποί ποταμοί των ανατολικών ακτών της Βορείου Αμερικής.


ΚΑΣΠΙΑ - ΑΓ. ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΣ
Από την Γροιλανδία ο Πλούταρχος μας λέει ότι ο Ηρακλής έφθασε και εγκατέστησε ακολούθους του "γύρω από τον κόλπο που δεν είναι μικρότερος από την Μαιώτιδα λίμνη(σημερινή Αζοφική θάλασσα στην Κριμαία της Ρωσίας) και το στόμιό του βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το στόμιο της Κασπίας".Ο κόλπος που καλύπτει αυτές τις προϋποθέσεις είναι o σημερινός "Κόλπος του Αγίου Λαυρεντίου" (Gulf Saint Lawrence) στον  Καναδά όπου εκβάλει και ο ομώνυμος ποταμός.

Στις ακτές αυτού του κόλπου αναφέρει ότι κατοικούσαν Έλληνες από παλιά και ότι το Ελληνικό στοιχείο που ήδη έσβηνε,είχε κυριευθεί από την βαρβαρική γλώσσα των Κρονίων φυλών,τους νόμους και τον τρόπο ζωής τους και είχε έλθει σε επιμειξίες με τους ντόπιους.Με την άφιξη του Ηρακλή ηττήθησαν οι Κρόνιες φυλές,το ελληνικό στοιχείο αναθερμάνθηκε και έγινε πάλι ισχυρό και σπουδαίο.Εννοείται ότι ο Ηρακλής δεν πήγε μόνος με τον ανηψιό του, Ιόλαο, αλλά ήταν μία εκστρατεία εκατοντάδων Ελλήνων που άλλαξαν δημογραφικά την περιοχή μέσα στο κόλπο του Αγ. Λαυρεντίου που κατοίκησαν.


ΚΟΛΠΟΣ ΑΓ. ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΥ


Μετά απ'αυτά ο Πλούταρχος αναφέρει ότι τις πρώτες τιμές τις είχε ο Ηρακλής,ενώ τις δεύτερες ο Κρόνος.Έτσι λοιπόν ο Ηρακλής με τους άντρες του ανέκτησαν τις ελληνικές κτήσεις της Αμερικής,κυβέρνησαν τους ντόπιους,αλλά και αναμίχθηκαν μαζί τους και γ'αυτό τον τιμούσαν.

Εδώ επίσης βλέπουμε ότι ο Κρόνος συνέχισε να λατρεύεται από τους ντόπιους παρότι ηττήθηκαν και αυτό είναι ενδεικτικό της ανεξιθρησκείας που εφάρμοζαν οι Έλληνες ηγέτες.

Εδώ πρέπει να αναφέρω τα εξείς.Μετά την καταβύθιση της Ατλαντίδας το 9560 π.Χ,όσοι από τους κατοίκους της σώθηκαν (Ελληνες και Κρόνιοι-αποστάτες) βγήκαν άλλοι στις ακτές της Αμερικής και άλλοι στις ακτές της Αφρικής και της Ιβηρικής χερσονήσου.Γι'αυτό υπήρχαν Κρόνιοι και Έλληνες στην Αμερική.Βέβαια εκεί αφίχθησαν μετά χιλιάδες χρόνια και Έλληνες Μινωϊτες.(Περισσότερες λεπτομέρειες στο άρθρο μου "Συνομοσπονδία Ε Σμήνους 13 Γαλαξιών της Ανδρομέδας").


ΛΙΜΝΗ ΣΟΥΠΕΡΙΟΡ

  Ο Ηρακλής πρέπει να έφθασε και μέχρι την σημερινή πολιτεία των ΗΠΑ "Μίτσιγκαν" και συγκεκριμένα στην περιοχή της "Λίμνης Superior".Τι γύρευε εκεί ο Ηρακλής;Η απάντηση βρίσκεται στα ευρήματα των ανασκαφών που έγιναν γύρω από τη λίμνη αυτή.Τα ευρήματα δείχνουν ότι εδώ και χιλιάδες χρόνια  έχουν εξορυχθεί πάνω από 500.000 τόνοι χαλκού στην περιοχή,όταν στην κατ΄εξοχήν πηγή χαλκού,την Κύπρο,εξορύχθηκαν 200.000 τόνοι.

Η εξόρυξη έγινε την περίοδο 2.450 π.Χ.- 1050 π.Χ. και σταματάει ξαφνικά, όταν καταρρέει ο μυκηναϊκός πολιτισμός. Και όλα αυτά σε μια περιοχή όπου οι γηγενείς την εποχή εκείνη βρίσκονταν στη λίθινη εποχή!Στην εποχή του Πλουτάρχου,το 86 μ.Χ ο ίδιος αναφέρει, ότι δεν μετέφεραν χαλκό αλλά χρυσές κούπες και αγγεία που μέσα είχαν τις προμήθειες του ταξιδιού.



ΠΕΤΡΟΓΛΥΦΙΚΟ ΣΤΗΝ ΣΟΥΠΕΡΙΟΡ


Στο σημερινό λιμάνι της λίμνης Superior,το Copper Harbor έχει βρεθεί πετρογλυφικό  ιστιοφόρου πλοίου το οποίο είναι όμοιο με τα Μινωϊκά ή Μυκηναϊκά πλοία.Πιθανότατα βρέθηκε εκεί γιατί ασχολείτο με το χαλκό.Το Copper Harbor ήταν στρατηγικό σημείο για κάποιον που θα ενδιαφερόταν για το εμπόριο του χαλκού.

Το ταξίδι επιστροφής του Ηρακλή έγινε τριάντα χρόνια μετά ξεκινώντας από τον Καναδά και μέσω Γροιλανδίας έφθασε στην Ισλανδία και από εκεί στη Βρετανία. Στοιχείο επιβεβαίωσης αυτής της διαδρομής είναι το νησί σταθμός,που φέρει ακόμα και σήμερα το όνομα "Μυκήνες" (Mykines),το δυτικότερο νησί των νήσων Faeroe (Φερόες) ΒΔ της Βρετανίας. 

Σε συνδυασμό με τα άλλα στοιχεία που επιβεβαιώνονται με Υ/Η γίνονται αποδεκτές και οι άλλες περιγραφές του Πλουτάρχου,ότι δηλαδή, στα αρχαία χρόνια πριν την εκστρατεία του Ηρακλή είχαν πάει στην περιοχή και αρχαιότεροι Έλληνες, πιθανότατα οι Μινωίτες.


ΜΙΝΩΙΚΟ ΠΛΟΙΟ


Από το κείμενο του Πλούταρχου,σήμερα,με χρήση ειδικών προγραμμάτων με Η/Υ αποκαθίσταται μια λησμονημένη ιστορική πραγματικότητα, που μέχρι σήμερα διέφευγε από πολλούς,αν όχι όλους,ερευνητές.Όπως λέει επίσης ο καθηγητής Μηνάς Τσικριτσής "όλα αυτά αποδεικνύονται με αστρονομικά στοιχεία, η επεξεργασία των οποίων έγινε με τη βοήθεια προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών επιβεβαιώνοντας τον χρονολογικό προσδιορισμό του ταξιδιού που περιγράφει ο Πλούταρχος".

Σύμφωνα με τον καθηγητή  Ηλία Μαριολάκο  οι προϊστορικοί Έλληνες γνώριζαν την ύπαρξη της Αμερικής την οποία και επισκέπτονταν.Στη ανακοίνωσή του υποστηρίζει ότι πριν τον Κολόμβο υπήρχε μία επικοινωνία που ξεκινά από τη Μινωική εποχή μέχρι τα ελληνιστικά χρόνια. Ο στόχος αυτών των ταξιδιών κατά την "Εποχή του Χαλκού" είχε σχέση με το εμπόριο και τη διακίνηση του καθαρού χαλκού που βρισκόταν στην λίμνη Superior του Καναδά.


ΛΙΜΑΝΙ COPPER  ΣΤΗ  ΣΟΥΠΕΡΙΟΡ

Φαίνεται, όπως σημειώνει, ότι μετά τους πρώτους εμπόρους Μινωίτες συνέχισαν και οι Μυκηναίοι, οι οποίοι, όπως προανεφέρθει,έστειλαν τον Ηρακλή για να αναθερμάνει την παρουσία του ελληνικού στοιχείου, το οποίο είχε χαθεί με τις επιμιξίες με του ντόπιους και να φέρει πολύτιμα μέταλλα όπως χρυσός και χαλκός.

Στη συνέχεια, την "Εποχή του Σιδήρου" το ενδιαφέρον για την περιοχή παράκμασε και παρέμεινε έως τους Ελληνιστικούς χρόνους μια εθιμοτυπική λατρευτική παράδοση. Έτσι κάθε τριάντα χρόνια αποστέλλονται κάποια πλοία σε περιοχές που είχαν την λατρεία του Κρόνου και άλλων Ελλήνων θεών, για να ανανεώνεται το ανθρώπινο προσωπικό με ιερείς.

http://perseasorion.blogspot.gr